O Ορέστης Ντάντος αναιρεί κάθε επιρροή του κι αδιαφορώντας για τις μόδες του καιρού, αποτελεί μοναδική παρουσία στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, κάτι σαν case study ενός τραγουδοποιού που κινείται με την ίδια ευκολία από τον ηλεκτρικό ήχο («Μια κι έξω», «Θα πάω όταν γουστάρω», «έπιασα τον εαυτό μου») και το χιπ χοπ «Κοκτίζερ», «Είναι μοναχοπαίδια»,  «Σινανάι») μέχρι το νεολαϊκό και νεοπαραδοσιακό («Νερό στη βάρκα», «Τακούνια για καρφιά», «Γιάννη μου») και το ποπ τραγούδι («Μικρό κομμάτι αγάπη») .

Με συνδετικό κρίκο τον αφοπλιστικό του στίχο, υπόσχεται, πρώτα στον εαυτό του, πως θα συνεχίσει να ρίχνει μπουκάλια στον ωκεανό, ξανά και ξανά μέχρι να βρει το κάθε μπουκάλι τον αποδέκτη του, το κάθε τραγούδι τον ακροατή του, μέχρι να μας παρασύρει και πάλι, η αλήθεια του τραγουδιού – από όπου κι αν προέρχεται – στη συγκίνηση και την ειλικρίνεια.

Από το 2009 έχει επτά ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές («Είναι κι άλλοι σαν εμάς», «Τελευταία ανατολή», «Θα το ‘κανα ξανά», «Προσάναμμα», «X Hotel», «Τακούνια για καρφιά», «Μοναχοπαίδια»). Τραγούδια του έχουν τραγουδήσει πλήθος τραγουδιστών μεταξύ άλλων οι: Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μάρθα Φριντζήλα, Νατάσσα Μποφίλιου, Ιουλία Καραπατάκη και Γιάννης Κότσιρας.